Ines Den Rooijen stelde langs de wandelroute over De Hoge Oorsprong een door vrijwilligers uit sprokkelhout gemaakt ‘tentenkamp’ op. Op tussen de bomen opgestelde lange tafels konden de wandelaars dunne plankjes voorzien van de namen van dierbaren, vrienden of mensen die ze bewonderden. Even verderop konden ze deze plankjes monteren op de uit sprokkelhout opgetrokken schuilplaatsen en deze op die manier persoonlijk maken.
Den Rooijen vestigde met haar ‘kampement’ de aandacht op het feit dat velen vroeger, nu en in de toekomst op de vlucht slaan voor oorlog en geweld en zelf elders naar onderdak en vrijheid moeten zoeken. Na de wandeltocht bleven de ‘tenten’, zonder de daarop bevestigde plankjes, staan. Weer en wind zorgden ervoor dat ze na de wandeltocht langzaam inzakten en verdwenen en weer een onzichtbaar deel gingen uitmaken van de omgeving.
